Το λάθος που κάνουν πολλοί οδηγοί με την πίεση των ελαστικών τους - Ειδικά το χειμώνα

Η τακτική συντήρηση του αυτοκινήτου περιλαμβάνει ελέγχους που οι περισσότεροι οδηγοί θεωρούν δεδομένους, ωστόσο η αλλαγή των εποχών εισάγει παραμέτρους που συχνά διαφεύγουν της προσοχής μας. Με την έλευση των χαμηλών θερμοκρασιών, ένα από τα πιο συχνά και επικίνδυνα σφάλματα εντοπίζεται στον πλημμελή έλεγχο του αέρα στους τροχούς. Η εσφαλμένη εντύπωση ότι η πίεση παραμένει σταθερή εφόσον δεν υπάρχει διαρροή ή τρύπημα οδηγεί σε κίνηση με ξεφούσκωτα λάστιχα, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την οδηγική ασφάλεια, την πρόσφυση στο οδόστρωμα αλλά και την κατανάλωση καυσίμου.

Η πίεση δεν είναι σταθερή

Η φυσική πίσω από τη συμπεριφορά του αέρα μέσα στο λάστιχο είναι αμείλικτη. Κατά κανόνα, για κάθε πτώση της θερμοκρασίας κατά 10 βαθμών Κελσίου, η πίεση των ελαστικών μειώνεται αυτόματα κατά 0,07 έως 0,14 bar (ή 1 έως 2 PSI). Αυτό σημαίνει ότι μια απότομη παγωμένη νύχτα αρκεί για να μεταβάλει τα επίπεδα πίεσης, χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάποια βλάβη. Παράλληλα, η κίνηση ή η διαμονή σε περιοχές με μεγάλο υψόμετρο προκαλεί περαιτέρω διακυμάνσεις, καθώς η πίεση μειώνεται σταδιακά με κάθε επιπλέον μέτρο υψομέτρου. Η διατήρηση της ενδεδειγμένης τιμής είναι απαραίτητη τόσο στα θερινά όσο και στα χειμερινά ελαστικά, καθώς και στα ελαστικά all-season.

Τα σημεία που αποκαλύπτουν την αλήθεια

Για να διασφαλιστεί η βέλτιστη συμπεριφορά του οχήματος σε ολισθηρές ή παγωμένες επιφάνειες, ο οδηγός οφείλει να γνωρίζει τις ακριβείς προδιαγραφές που ορίζει ο κατασκευαστής. Οι σωστές τιμές δεν είναι γενικές ούτε ίδιες για όλα τα αυτοκίνητα, ενώ βρίσκονται εύκολα αποτυπωμένες στο εγχειρίδιο του κατασκευαστή, στο εσωτερικό πλαίσιο της πόρτας του οδηγού ή του συνοδηγού, καθώς και στην εσωτερική πλευρά από την τάπα του ρεζερβουάρ. Η τήρηση αυτών των ορίων εξασφαλίζει τη σωστή επιφάνεια επαφής του πέλματος με τον δρόμο, μειώνει τις εκπομπές CO2 και αποτρέπει την πρόωρη ή ανομοιόμορφη φθορά.

Δείτε ακόμη: Το λάθος που κάνουν πολλοί οδηγοί στη βροχή - Και μπορεί να τους στοιχίσει ακριβά

Οι αισθητήρες δεν σώνουν την κατάσταση

Ένα από τα μεγαλύτερα ατοπήματα των κατόχων σύγχρονων οχημάτων είναι η απόλυτη εξάρτηση από το σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών (TPMS). Παρότι η σχετική ένδειξη στο ταμπλό ενδέχεται να ανάβει συχνότερα τα κρύα πρωινά λόγω της νυχτερινής πτώσης της θερμοκρασίας, η απουσία προειδοποιητικού σήματος δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι όλα λειτουργούν ρολόι. Ένα ελαστικό μπορεί να έχει χάσει σημαντικό μέρος του αέρα του χωρίς να έχει φτάσει ακόμη στο όριο ενεργοποίησης της ειδοποίησης. Για τον λόγο αυτό, ο χειροκίνητος έλεγχος πρέπει να πραγματοποιείται απαρέγκλιτα τουλάχιστον κάθε δύο εβδομάδες, προσφέροντας παράλληλα την ευκαιρία για μια γρήγορη επιθεώρηση στο βάθος πέλματος και τη γενικότερη κατάσταση του πέλματος.

Η σωστή τεχνική για ακριβείς μετρήσεις

Η διαδικασία ελέγχου απαιτεί ορισμένους βασικούς κανόνες για να αποδώσει αξιόπιστα αποτελέσματα. Πρώτον και κυριότερον, η μέτρηση πρέπει να γίνεται αποκλειστικά όταν τα ελαστικά είναι κρύα, δηλαδή είτε νωρίς το πρωί είτε αφού το όχημα έχει παραμείνει ακινητοποιημένο για μερικές ώρες. Η χρήση ενός αξιόπιστου μετρητή πίεσης, είτε φορητού είτε αυτού που διατίθεται στα πρατήρια καυσίμων, επιτρέπει τη διασταύρωση των τιμών σε bar ή PSI. Και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή εδώ, αφού σε πολλά βενζινάδικα, το μανόμετρο είναι αναξιόπιστο και δεν προβάλλει τις σωστές ενδείξεις. Αν λοιπόν βρεθεί ένα σωστά καλιμπραρισμένο, ο οδηγός τοποθετώντας το όργανο σταθερά στη βαλβίδα πρέπει να περιμένει μέχρι να σταματήσει ο συριγμός. Στη συνέχεια διαπιστώνει αν χρειάζεται προσθήκη αέρα ή μικρή εκτόνωση, εξασφαλίζοντας έτσι ασφαλείς διαδρομές σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα.