Ο κινητήρας-θαύμα της BMW με τα 4 turbo - Diesel με περισσότερη ροπή από M5
Στην αρχή με τρία και αργότερα, με τέσσερα turbo, η συγκεκριμένη γενιά κινητήρων σηματοδότησε μια από τις πιο εξελιγμένες που έχουμε δει ποτέ στον κόσμο του diesel.
- -
- -
Στις αρχές του 2012, η BMW αποφάσισε να επαναπροσδιορίσει τις δυνατότητες των πετρελαιοκινητήρων, παρουσιάζοντας ένα μηχανικό σύνολο που προκάλεσε αίσθηση. Η BMW M550d xDrive πέρασε στην ιστορία ως ένα οικογενειακό μοντέλο που διέθετε περισσότερη ροπή από τη θρυλική M5 της ίδιας περιόδου. Το επίτευγμα αυτό δεν προήλθε από κάποιον ογκώδη V8 κινητήρα βενζίνης, αλλά από ένα τρίλιτρο εξακύλινδρο σύνολο diesel.

Με full τεχνολογία
Ο κινητήρας με την κωδική ονομασία N57S βασίστηκε στον γνωστό εξακύλινδρο σε σειρά diesel της εταιρείας, αλλά δέχθηκε ριζικές αναβαθμίσεις. Απέκτησε νέο αλουμινένιο στροφαλοθάλαμο, σύστημα ψεκασμού piezo common-rail με πίεση έως 2.200 bar και, για πρώτη φορά, τρία turbo. Η απόδοση έφτασε τους 381 PS και η ροπή τα εκπληκτικά 740 Nm, διαθέσιμα μόλις από τις 2.000 έως τις 3.000 rpm. Για να γίνει κατανοητή η υπεροχή του, η F10 M5 με τον twin-turbo V8 απέδιδε 680 Nm, ενώ η 550i άγγιζε τα 600 Nm. Το πολύπλοκο σύστημα υπερπλήρωσης της BorgWarner χρησιμοποιούσε δύο μικρά turbo υψηλής πίεσης με μεταβλητή γεωμετρία και ένα μεγαλύτερο χαμηλής πίεσης. Η συνδυαστική τους λειτουργία εξαφάνιζε την υστέρηση απόκρισης (turbo lag), προσφέροντας άμεση επιτάχυνση και σταθερή ώθηση.

Καταιγιστικές επιδόσεις για την εποχή
Το σύνολο αυτό τοποθετήθηκε στην M550d, την 750d, καθώς και στα X5 M50d και X6 M50d. Η sedan έκδοση της M550d χρειαζόταν μόλις 4,7 sec για τη διαδικασία 0-100 km/h, ενώ η τελική ταχύτητα περιοριζόταν ηλεκτρονικά στα 250 km/h. Όλα τα μοντέλα συνδυάζονταν αποκλειστικά με σύστημα τετρακίνησης xDrive και αυτόματο κιβώτιο 8 σχέσεων, καθώς κανένα χειροκίνητο σασμάν δεν μπορούσε να διαχειριστεί τέτοια αποθέματα ροπής. Παρά το αυξημένο βάρος κατά 24 kg σε σχέση με την έκδοση με τα δύο turbo, ο κινητήρας πρόσφερε εκπληκτική οικονομία καυσίμου. Με μέση κατανάλωση γύρω στα 6,3 l/100 km στον ευρωπαϊκό κύκλο, εξασφάλιζε αυτονομία που ξεπερνούσε τα 700 km με ένα ρεζερβουάρ, καθιστώντας τα συγκεκριμένα μοντέλα τους απόλυτους κυρίαρχους των αυτοκινητοδρόμων.

Ήθελε προσοχή στη συντήρηση
Όπως είναι αναμενόμενο για ένα τόσο προηγμένο και σύνθετο μηχανικό σύνολο, η μακροχρόνια αξιοπιστία απαιτεί σχολαστική συντήρηση. Το κύριο σημείο προβληματισμού εστιάζεται στο περίπλοκο σύστημα των τριών turbo, τις βαλβίδες ελέγχου της ροής των καυσαερίων και τις πολλαπλές σωληνώσεις, όπου τυχόν διαρροές πίεσης ή βλάβες σε ενεργοποιητές απαιτούν υψηλό κόστος επισκευής. Επιπλέον, όπως σε όλους τους κινητήρες της οικογένειας N57, απαιτείται προσοχή στην καδένα χρονισμού, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του κινητήρα. Η αντικατάστασή της είναι δαπανηρή, καθώς απαιτεί την αφαίρεση του μοτέρ. Παρά τα πιθανά αυτά θέματα, αν ο κινητήρας συντηρείται με τακτικές αλλαγές λαδιών και σωστή χρήση, αποδεικνύεται ανθεκτικός.
Δείτε ακόμη: Η BMW των 31.990 ευρώ που κάνει θραύση στην Ελλάδα

Υπήρξε και έκδοση με 4 turbo
Η BMW δεν σταμάτησε εκεί. Το 2016 παρουσίασε την επόμενη γενιά του συνόλου (B57S), η οποία διέθετε τέσσερα turbo και απέδιδε 760 Nm ροπής. Ωστόσο, η παραγωγή του τετρατούρμπινου diesel ολοκληρώθηκε το 2020, σηματοδοτώντας το τέλος μιας χρυσής εποχής. Σήμερα, η στροφή προς την ηλεκτροκίνηση και τα επαναφορτιζόμενα υβριδικά συστήματα έχει καταστήσει τέτοιες κατασκευές οικονομικά και περιβαλλοντικά μη βιώσιμες για τους κατασκευαστές. Οι νεότερες εκδόσεις diesel της εταιρείας έχουν επιστρέψει σε ηπιότερα σύνολα με δύο turbo και ήπια υβριδική υποβοήθηση. Άλλωστε, πλέον, αν ο κατασκευαστής θελήσει να δημιουργήσει περισσότερη ισχύ, η πιο αποδοτική λύση είναι να συνδυάσει τον θερμικό κινητήρα με έναν ηλεκτροκινητήρα, αντί να πιέσει στα άκρα τη μηχανολογική εξέλιξη του μοτέρ με τέτοιες καινοτομίες.





























και στη συνέχεια 'Προσθήκη στην οθόνη αφετηρίας'