Ο Ιάπωνας κροίσος που απέκτησε την πιο σπάνια Lamborghini – Έδωσε γη και ύδωρ

Συνήθως αυτοκίνητα αυτής της σπανιότητας, καταλήγουν σε συγκεκριμένα «χέρια». Τα περισσότερα φθάνουν στα γκαράζ κάποιας βασιλικής οικογένειας -κατά βάση από τα Εμιράτα- ενώ όσα ξεφύγουν από τη μέγγενη των πετροδόλαρων, οδηγούνται προς Silicon Valey μεριά στη συλλογή κάποιου billionaire ιδιοκτήτη κάποιας τεχνολογικής start-up.

Στην περίπτωση μας όμως, η μοναδική αυτή Lamborghini, κατέληξε να κοσμεί τη συλλογή ενός Ιάπωνα λάτρη της αυτοκίνησης. Ο οποίος προφανώς είχε και το απαραίτητο οικονομικό background ώστε να υποστηρίξει την αγορά της αλλά τουλάχιστον δεν την έχει καλά φυλαγμένη σε κάποιο κλειστό χώρο, αντιθέτως, τη χαίρεται όπως της αρμόζει! Δεν είναι λίγες οι φορές δηλαδή που έχει εμφανισθεί σε δημόσιους δρόμους στην Ιαπωνία να την οδηγεί αλλά και σε ποικίλα events σε όλο τον κόσμο!

Η μοναδική Lamborghini Diablo GT2

 

O Syuichi Kinoshita είχε βάλει λυτούς και δεμένους να βρουν το άγιο δισκοπότηρο της Lamborghini. Ο ίδιος γνώριζε από την πρώτη στιγμή, ότι αυτό που αναζητούσε μπορεί ποτέ να μην το έβρισκε. Άλλωστε, η Lamborghini είχε κατασκευάσει μόλις δυο GT2 εκδόσεις της Diablo και η μία από αυτές, βρίσκεται εδώ και χρόνια στο μουσείο της στη Sant'Agata στην Ιταλία.

Μικρή παρένθεση στο σημείο αυτό για να εξηγήσω λίγο το story πίσω από αυτήν τη σπάνια Lamborghini. Το Σεπτέμβριο του 1997, η ιταλική φίρμα ξεκινά την ανάπτυξη ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου GT, με το όνομα Diablo GT2. Το μοντέλο με αριθμό πλαισίου #12494 παρουσιάζεται για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1997 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μπολόνια. Ταυτόχρονα, οι Ιταλοί δουλεύουν πάνω και στη δημιουργία ενός ακόμη Diablo GT2 γιατί θέλουν να «κατέβουν» στους αγώνες.

Το σπάνιο Diablo βασίζονταν στην πλατφόρμα SVR της Lamborghini αλλά έφερε αγωνιστική ανάρτηση, αγωνιστικό ρεζερβουάρ καυσίμου, αμάξωμα κατασκευασμένο εξ’ ολοκλήρου από ανθρακονήματα, σασί εξελιγμένο για αγωνιστική χρήση, plexiglass αντί για παράθυρα, κλωβό ασφαλείας στο εσωτερικό, σειριακό σασμάν, ποικίλα αεροδυναμικά βοηθήματα και το κυριότερο, έναν τροποποιημένο V12 κινητήρα 6,0 λίτρων που απέδιδε περισσότερους από 640 ίππους! Ο στόχος ήταν, ο κινητήρας και πολλές από τις τεχνολογίες που παρουσιάζονταν σε αυτό το αγωνιστικό μοντέλο να χρησιμοποιούνταν σε μελλοντικά αυτοκίνητα παραγωγής όπως το Diablo GT, το Diablo VT αλλά και όποια άλλα μοντέλα παρουσίαζε το επόμενο χρονικό διάστημα η Lamborghini.

Η ιταλική φίρμα έβγαλε αυτό το masterpiece για δοκιμές για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1998 στο Varano και αργότερα τον Απρίλιο, στη Monza. Οι Ιταλοί ήθελαν να συμμετάσχουν με αυτό το μοντέλο στους αγώνες αντοχής στο Πρωτάθλημα της FIA. Παρεμπιπτόντως, το Diablo GT2 δεν πωλούνταν σε ιδιώτες!

Για την ιστορία, ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στην Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1999, η Lamborghini παρουσίασε το ακόμα πιο «ειδικό» Diablo GT1 με τον ίδιο βέβαια κινητήρα 6,0 λίτρων αλλά με πιο εντυπωσιακή εμφάνιση και τη χαρακτηριστική τεράστια πίσω αεροτομή.

Η Lamborghini συμμετείχε με τα δύο Diablo GT2 σε μόλις δύο γνωστούς αγώνες της εποχής στο Nogaro και το Spa-Francorchamps αλλά και στο πρωτάθλημα της Γαλλικής Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου (FFSA GT) του 1998, Και άξαφνα, εγκατέλειψε τα πάντα… Αγώνες αλλά και την εξέλιξη του αυτοκινήτου. Ήταν η εποχή όπου η ιταλική φίρμα είχε «στεγνώσει» οικονομικά και μερικούς μήνες αργότερα πέρασε στα χέρια του ομίλου Volkswagen. Ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι το ένα από τα δύο Diablo GT2 πωλήθηκε σε ιδιώτη.

Επιστροφή στο μέλλον

Και φθάνουμε στο σήμερα και στο Syuichi Kinoshita. Το όνειρο του Ιάπωνα άρχισε έπειτα από μια 5ετία αναζήτησης να μετατρέπεται σε εφιάλτη. Δεν έβρισκε πουθενά στον κόσμο το Diablo GT2 που αναζητούσε.

Ώσπου μια μέρα, ο άνθρωπος που είχε αναθέσει ο Kinoshita να του βρει το αυτοκίνητο των ονείρων του, τον πήρε τηλέφωνο και τον ενημέρωσε ότι το μοναδικό Diablo GT2 βρέθηκε! Ο Kinoshita φημολογείται ότι του είπε να το αγοράσει ανεξαρτήτως ποσού! Όπως και έγινε… Μόνο που η σπάνια Lamborghini είχε ένα πρόβλημα: Ήταν σε άθλια κατάσταση!

Το κόστος των εργασιών μαζί με την αγορά ξεπέρασε τα 10 εκατομμύρια δολάρια, ενώ χρειάστηκαν και σχεδόν εννιά ολόκληρα χρόνια για να βρεθούν ή πιο σωστά για να φτιαχτούν από το μηδέν, πολλά από τα μέρη του αυτοκινήτου τα οποία είχαν υποστεί τεράστιες φθορές.

Δείτε ακόμη: Η στοιχειωμένη Lamborghini που κινείται χωρίς οδηγό

Ο Kinoshita αποφάσισε όμως να κάνει μία ακόμα πιο «τρελή» κίνηση. Όχι μόνο να αποκαταστήσει το αγωνιστικό αυτοκίνητο αλλά να το καταστήσει νόμιμο για κυκλοφορία στην Ιαπωνία! Έκανε τις απαιτούμενες αλλαγές (νέο ντεμπόζιτο από αλουμίνιο, αύξησε την απόσταση του αμαξώματος από το έδαφος, μετρίασε τον ξερό ήχο από τις αγωνιστικές εξατμίσεις κ.α.) και το Diablo GT2 πήρε άδεια, να κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους της Ιαπωνίας!

Με τους όποιους περιορισμούς υπήρχαν φυσικά, όπως η πολύ κοντή κρεμαγιέρα που ήταν σχεδιασμένη για πίστες και όχι για τους στενούς ιαπωνικούς δρόμους ή τη διαχείριση της θερμοκρασίας από το αγωνιστικό μοτέρ που θέλει χιλιόμετρα και «αέρα» για να ψύχεται σωστά κ.α. Παρόλα αυτά ο Kinoshita όχι μόνο δεν κρύβει το αριστούργημα του αλλά το οδηγεί τακτικά, ενώ λαμβάνει μέρος και σε ποικίλα events ανά τον κόσμο.  Hats off στον κ. Syuichi Kinoshita γιατί το λέει η καρδούλα του.

Photo: Instagram / K-engineering Co., Ltd